16 października – Międzynarodowy Dzień Kobiet Wiejskich

15 października na całym świecie  obchodzony  był Międzynarodowy Dzień Kobiet Wiejskich, który został  ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w rezolucji 62/136 z dnia 18 grudnia 2007 roku.

„Kobiety żelazną ręką podtrzymują biologiczny porządek świata, podczas gdy mężczyźni goniąc po świecie za szaleńczymi pomysłami, które popychają na przód historię”.

                                                                                                 Gabriel Garcia Marguez

A kimże jest ta wiejska kobieta? Kiedyś była to baba ze wsi: z koszem jaj, masła w zapasce i chustce merynusce na głowie .Dzisiaj nie sposób dać prostej definicji. Nie obce mi są uroki miasta, ale od dziecka mieszkam na stale na wsi więc codziennie obserwuję zmiany, które zachodzą wokół mnie.

Zmiana ustroju pociągnęła za sobą zmianę stylu życia. Z wielkim impetem wkroczył w nasze wiejskie życie kapitalizm i postęp technologiczny. Każda kobieta ma w sobie predyspozycje do organizowania życia w rodzinie i gospodarstwie. Coraz więcej mamy przykładów podejmowania pracy poza miejscem zamieszkania, czy  tez otwierania własnych firm, dodajmy z powodzeniem. Kobiety mają umiejętność widzenia jutra i wyzwań, które przed nimi staną. Wypełniają swoje podstawowe role matek, pracowników, gospodyń domowych. Każda z nich codziennie uczy się wielu  rzeczy; dziecku w szkole trzeba pomóc i zmierzyć się z technologią cyfrową w sprzętach domowych, bywa też ,,kobietą na traktorze‘’ i partnerem w transakcjach .Prawie wszystkie kobiety wiejskie pięknie tańczą a większość wspaniale śpiewa. Starczy czasu dla domu, stowarzyszenia i dla gości, którzy zawsze trafią na domowe ciasto. My uczymy nasze dzieci robić na  szydełku, one nas grać w  gry komputerowe.

 Taka jest wiejska kobieta. Cóż z tego że naszym życiem żądzą pory roku. Zawsze jest co robić. To tu na wieś, przyjeżdżają inni szukać normalności, zdrowego smacznego, tradycyjnego jedzenia. I to nie politycy z pierwszych stron gazet, a wiejskie kobiety w oparciu o wiedzę babci, własne doświadczenie i  internet żywią zgodnie z najnowszymi trendami. Zdrowo i kolorowo! Podróżując, podpatrują i adaptują do swoich potrzeb wszystko co przyniesie w ich życiu zadowolenie, radość i pieniądze bo faktem jest, że jest to podstawowy ogranicznik dla wielu przedsięwzięć. Troska o budżet domowy, o zdrowie domowników, o wykształcenie dzieci – to dla wiejskiej kobiety priorytety .

Jestem przekonana, że większość kobiet wiejskich poradziłaby sobie w wielkomiejskiej dżungli, ale bałabym się o rezultat odwrotnego eksperymentu.

Wkrótce rozpoczynamy projekt Rolnik XXI wieku – pragnę nadmienić, że 75% składu uczestników to kobiety (120 godzin wykładów).

                                                                                                                   Ewa Bednarek

ROLA KOBIETY WIEJSKIEJ

WE    

WSPÓŁCZESNYM ŚWIECIE

 

            W ostatnim czasie sytuacja kobiet wiejskich diametralnie się zmienia i nadal będzie ulegać przemianom. Do niedawna w gospodarstwach wiejskich funkcjonował zasadniczy układ stosunków: kobieta miała mnóstwo zajęć związanych z pracami domowych, wychowaniem dzieci, oraz z  obrządkiem inwentarza.  Te wszystkie obowiązki powodowały, że kobiety wiejskie od dawna cierpiały na brak wolnego czasu. Nie było praktycznie mowy o zdobywaniu wykształcenia, chadzaniu do fryzjerów i kosmetyczek. Społeczeństwo zmienia swoje przekonania i już nie postrzega kobiet wiejskich przez pryzmat zamkniętej furtki, która ogranicza panie na wielu płaszczyznach życia. W obecnej chwili coraz więcej kobiet mieszkających na wsi dąży do tego by zdobyć wykształcenie i móc dorównać  kobietom miejskim. Powoli różnica między sferą miejską a wiejską coraz bardziej zanika. Prowadzi to do wyrównania szans między kobietami. Można wyraźnie zauważyć, że panie ze wsi posługują się poprawną polszczyzną, mają szerszą wiedzę na temat otaczającego je świata, potrafią odnaleźć się w każdej sytuacji. Coraz częściej na wsi zauważa się czynne działaczki, które z chęcią angażują się w poprawę jakości życia swojego lokalnego środowiska. Wykazują się wielofunkcyjnością, dzięki której potrafią pogodzić  powierzone im role. Wywiązują się z zadań gospodyni domowej, dbają o męża i rodzinę, a jednocześnie  uczestniczą w życiu społecznym, znajdując przy tym czas na inne, istotne dla nas kobiet, sprawy. Młode dziewczyny, widząc swoje matki i babki ciężko pracujące w rolnictwie, starają się im pomagać, ale w miarę możliwości dążą do zdobycia wykształcenia i poprawy swojego bytu. Współczesny świat oferuje wiele możliwości. Dzisiejsze kobiety są przebojowe, zaradne oraz ciekawe tego świata. Sama, jako  mieszkanka wsi, z własnego doświadczenia,  wiem, że człowiek ma chęć  zobaczyć coś więcej niż tylko pola i łąki. Czytając książki, serfując po Internecie, czy oglądając programy telewizyjne chciałby, żeby jego życie było pełne nowych doświadczeń. Jako młoda dziewczyn postanowiłam poszerzyć swoje horyzonty i spojrzeć na świat przez trochę szersze okno niż dotychczas. Udało mi się skończyć studia, poznać inne zakątki świata, czuję się z tym wzbogacona. Nowe doświadczenia, kontakty z różnymi ludźmi bardzo wiele wniosły w moje dotychczas skromne życie.

            Osobiście uważam, że kobiety wiejskie przestają odbiegać od obrazu kobiet w mieście. Może nie mają tyle czasu na dbanie o siebie, ale znam wiele kobiet, które systematycznie korzystają z usług fryzjerskich, spotykają się ze znajomymi w innych miejscach niż własny dom. Chcą być ładne, zadbane, wykształcone. Kobiety wiejskie przestają być ograniczane przez mężczyzn, a wręcz przeciwnie, mężowie stwarzają im dogodne warunki do samorozwoju. Znam wiele mieszkanek wsi, które są jak bizneswomen, zaangażowane w swoją pracę, pragnące osiągnąć sukces. Wyróżnia je pracowitość i sumienność w wykonywanych obowiązkach. Dawniej kobieta kojarzyła się z rola matki, opiekunką domowego ogniska, uzależnioną od męża, dziś to już tylko stereotyp. Dzięki takim zmianom  coraz więcej kobiet decyduje się, żeby zostać na wsi, ponieważ mają świadomość, że tam też mogą się realizować i przyczynić do poprawy życia społecznego. Mam ogromny szacunek do kobiet wiejskich, wiele się od nich nauczyłam i zrozumiałam, że każdy może być szczęśliwy w swoim środowisku. Chciałabym przekonać kobiety, że wieś nie stanowi żadnej bariery, by spełniać swoje marzenia i plany. Najważniejsze jest samozaparcie i chęci do poprawy swojej sytuacji. Każde doświadczenia, każda nowa sytuacja uczy nas czegoś innego.

                                                                                                      Karolina Kubiak